Geet Hi Geet

ਗ਼ਜ਼ਲ ਪੈਰੋਂ ਪੈਰ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਕਹਿ ਨਾ ਹੋਇਆ ਉਸ ਨੂੰ ਠਹਿਰ। ਸਮਝ ਰਹੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਬੋ ਆਪਣੇ ਲਈ ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਜ਼ਹਿਰ। ਛੱਲ ਸੀ ਜੋ ਉਛਾਲ ਗਈ ਕਰ ਗਈ ਮੈਨੂੰ ਲਹਿਰੋ-ਲਹਿਰ। ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਜ਼ਮੀਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ਉੱਤੋਂ ਸੀ ਫਿਰ ਸ਼ਿਖਰ ਦੁਪਹਿਰ।

ਗ਼ਜ਼ਲ ਕਿੰਨੀ ਲੰਮੀ ਹੈ ਰਾਤ ਪੁਛਦੀ ਹੈ। ਮੈਥੋਂ ਮੇਰੀ ਹੀ ਬਾਤ ਪੁਛਦੀ ਹੈ। ਦਿਨ ਤਾਂ ਪੁਛਦਾ ਨਹੀਂ ਕਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਦ ਵੀ ਪੁਛਦੀ ਹੈ ਰਾਤ ਪੁਛਦੀ। ਕਿਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹੈ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਪੁਛਦੀ ਹੈ। ਕਿਸਦਾ ਤੋਹਫਾ ਹੈ ਕਿਸ ਦੇ ਹੈ ਹਿੱਸੇ ਤੋਹਫਿਆਂ ਦੀ ਔਕਾਤ ਪੁਛਦੀ ਹੈ। ਕੌਣ ਲਾੜਾ ਹੈ ਕੌਣ ਸਰਵਾਲਾ ਮੇਰੇ ਗ਼ਮ ਦੀ ਬਾਰਾਤ ਪੁਛਦੀ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਚ’ ਮਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸਾਹੋ ਸਾਹੀ ਇਹ ਬਾਤ ਪੁਛਦੀ ਹੈ। ਕਿੱਦਾਂ ਬੀਤੇ ਬਿਤਾਏ ਸੀ ਕਿੱਦਾਂ ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਹਾਲਾਤ ਪੁਛਦੀ ਹੈ। ਰਾਤ ਭਰ ਨੀਂਦ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਈ ਮੇਰੇ ਘਰ ਦੀ ਸਬਾਤ ਪੁਛਦੀ ਹੈ। ਖੇਡਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਹਾਰ ਕੇ ਖੇਡੀਂ ਬਾਜ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬਿਸਾਤ ਪੁਛਦੀ ਹੈ।

ਗੀਤ ਅੱਧੀ ਰੋਟੀ ਚੰਨ ਦੀ ਟੰਗੀ ਵਿੱਚ ਅਸਮਾਨ ਭੁੱਖੇ ਤਾਰੇ ਵਿਲਕਦੇ ਹੱਥ ਆਵੇ ਤਾਂ ਖਾਣ। ਅੱਧੀ ਰੋਟੀ ਚੰਨ ਦੀ ਘੱਟਦੀ ਜਾਵੇ ਰੋਜ਼ ਭੁੱਖੇ ਤਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਕੌਣ ਕਰੇ ਇਹ ਚੋਜ। ਅੱਧੀ ਰੋਟੀ ਚੰਨ ਦੀ ਲੱਭੇ ਨਾ ਅਸਮਾਨ ਤਾਰੇ ਭੁੱਖੇ ਸੌਂ ਗਏ ਸੁਪਨੇ ਲੱਭਣ ਜਾਣ। ਸੁਪਨਾ ਆਵੇ ਭੁੱਖ ਦਾ ਰੋਟੀ ਕਰੇ ਕਲੋਲ ਕਿਹੜਾ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਲਦਾ ਕਿਹੜਾ ਕਰਦਾ ਗੋਲ। ਰੋਟੀ ਪੁਛੇ ਭੁੱਖ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਕਾਹਦਾ ਦੁੱਖ ਦੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਨੇ ਤੂੰ ਭੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭੁੱਖ। ਦਾਣੇ ਰਾਤੀਂ ਜਾਗਦੇ ਸਿੱਟਿਆਂ ਦੇ ਸੁਲਤਾਨ ਹਿੱਸਾ ਆਪੋ ਆਪਣਾ ਭੁੱਖਾ ਮਰੇ ਕਿਸਾਨ। ਕੀ ਅਸਾਂ ਦਾ ਜੀਵਣਾ ਗੁਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਉਪਰ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੇਠਾਂ ਤਪੇ ਜ਼ਮੀਨ ਅੱਖੀਂ ਘੱਟਾ ਪਾ ਰਹੇ ਘੱਟਾ ਬੜਾ ਮਹੀਨ। ਧੂੰਆਂ ਧੁੰਦ ਗੁਬਾਰ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਸਾਨੂੰ ਘੇਰ ਨਾ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਪੈੜ ਹੀ ਕਿੰਨਾ ਪਿਆ ਹਨੇਰ। ਕੁਝ ਤਾਂ ਸਨ ਮਜਬੂਰੀਆਂ ਕੁਝ ਆਪੇ ਮਜਬੂਰ ਜੋ ਕਲਮਾਂ ਦੇ ਧਨੀ ਸਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਮਜ਼ਦੂਰ। ਸਿਰ ਤੇ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਲੈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਰਾਹ ਆਪਣੀ ਛਾਂਵੇਂ ਸੜ ਗਏ ਲੈਣ ਨਾ ਹੋਇਆ ਸਾਹ। ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਦਾ ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਵਾਲ ਮੈਂ ਤੂੰ ਵੀ ਆਪ ਸਵਾਲ। ਹੱਲ ਨਾ ਹੋਇਆ ਉਸ ਤੋਂ ਮਿਣ...